Tagarchief: Pauline Arends

Dassenavonden

Door Aaldrik Pot

In de afgelopen twee weken zijn in een groot deel van Drenthe de jaarlijkse dassenavonden gehouden. Het is een samenwerking tussen de Dassenwerkgroep Drenthe en terreinbeheerders als Staatsbosbeheer, Stichting Het Drentse Landschap, Natuurmonumenten en verspreid over de provincie meer dan 200 vrijwilligers. Ook sommige particuliere grondeigenaren doen mee. Het doel is om zicht te krijgen op de familiesamenstelling op de verschillende burchten, maar ook om belangstellenden kennis te laten maken met het boeiende leven van de das. Als alle resultaten binnen zijn, zullen we hier een overzicht presenteren.

Dertig burchten

De dassenavond in het onderzoeksgebied Hart van Drenthe trok dit jaar bijna 80 belangstellenden en er werd bij ruim dertig burchten gepost. Dat leverde veel mooie verhalen op die hopelijk weer enigszins troost boden aan mensen die niets hebben gezien. Ik had dit jaar zelf het voorrecht bij een van de oudste en grootste burchten in het gebied te mogen zitten. (Misschien ter compensatie van vorig jaar toen Pauline Arends me een burcht had toegewezen waar ik urenlang plat om mijn buik moest liggen om überhaupt ergens zicht op te hebben onder de dichte fijnsparren).

Hoe dan ook. Deze keer hadden we ondanks een bloeddorstig leger aan muggen en knutjes een prachtige avond. Lex Duif had me er al een beetje op voorbereid dat het niet zomaar een burcht was. Voor de tweede keer in de twaalf jaar dat ik nu met dassen bezig ben, zag ik twee vrouwtjes met jongen op één burcht. Engelse toestanden! Bij beide vrouwtjes waren de de tepels duidelijk aangezogen. Vrouw 1 scharrelde met een volwassen man en 4 jongen over de burcht. Vrouw 2 met 1 jong en een jaarling even verderop. Beide vrouwen kwamen uit een andere pijp van het burchtcomplex.

Leuk om te zien was dat Vrouw 2 op een gegeven moment een kikker onder het bladerdek vandaan haalde en die aan haar jong probeerde te voeren. Die wist er echter niet zo goed raad mee waarna het vrouwtje met de kikker in de bek weg dribbelde. De achterpoten van de kikker staken daarbij als een grote slangentong naar buiten.

Begroetingsritueel

Even later kwam Vrouw 2 in de buurt van Vrouw 1 en haar gezinsleden. Ik was erg nieuwsgierig wat er zou gebeuren. Toen beide groepjes elkaar tot op een meter of vijf genaderd waren, leken ze elkaar pas op te merken. Wat volgde was een vrolijk begroetingsritueel tussen de volwassen dassen. De jongen speelden kort met elkaar, waarbij het jong van Vrouw 2 duidelijk kleiner was dan de vier van Vrouw 1. Na een paar minuten viel de dassenkluwen weer uit een. Het mannetje trok met 1 jong weg, Vrouw 1 liep met drie van haar jongen de andere kant op en Vrouw 2 liep met haar jong richting een donker stukje naaldbos. Kort daarna dook ook de jaarling, die we even kwijt waren, weer op,  vergezeld van een tiende das. Ook een jaarling en mogelijk een jong mannetje als je naar zijn iele staartje keek.

Een kort fragment van de vier spelende jongen van Vrouw 1 en het jong van Vrouw 2, die nadat hij is uitgespeeld rechts in beeld alleen verder scharrelt. Het vrouwtje dat door het beeld loopt is Vrouw 2. 

Tien dassen op één burcht! Ik heb het in Nederland nog niet eerder meegemaakt en uit de resultaten die in de loop van de avond binnen druppelden, is het nog steeds een uitzondering in het Hart van Drenthe en andere Drentse telgebieden. Maar daarover dus later meer…

Verslaggever Arnoud Bodde van het Dagblad van het Noorden heeft zich ook lek laten prikken bij de burcht. Volgende week zaterdag verschijnt in het DvhN een verslag van het avontuur. 

Dassentelling Hart van Drenthe

De resultaten op kaart.
De resultaten …

In Elp werd dinsdag de jaarlijkse dassenteling in het onderzoeksgebied Hart van Drenthe gehouden. Met in totaal 70 vrijwilligers werd bij 33 burchten bekeken hoeveel dassen er aanwezig zijn en hoeveel jongen er zijn geboren. In totaal werden 87 dassen geteld, waarvan 39 jongen.

Het onderzoeksgebied beslaat 4 zogenaamde atlasblokken van 5×5 km en de boswachterijen Hooghalen, Grolloo en Schoonlo vormen daarin het bosrijke hart. De oppervlakte van het onderzoeksgebied bedraagt  dus 10.000 hectare. In totaal zijn hier rond de vijftig dassenburchten bekend, die overigens lang niet allemaal bewoond zijn. Tijdens de jaarlijkse telling worden vooral de burchten bemand waarvan aan de hand van sporen van te voren is vastgesteld dat ze worden bewoond.

Pauline Arends spreekt de tellers toe
Pauline Arends spreekt de tellers toe

Geen verrassingen

De telling van dit jaar laat geen verrassingen zien. Het gemiddeld aantal dassen per burcht van 2,6 is gelijk aan 2013 en 2014. Ook het gemiddelde aantal jongen per burcht is met 1.2 normaal te noemen. Op de burchten waar jongen worden geboren is het gemiddelde ongeveer 3. Maar het is dus niet zo dat er op elke burcht beschuit met muisjes wordt geserveerd. Na de natellingen en observaties met cameravallen van burchten die nu niet bemand waren, zal de komende weken blijken wat de werkelijke stand is.

Voorafgaand aan de telling zette coördinator Pauline Arends twee zeer actieve vrijwilligers in het zonnetje. Lex Duif en Tonnie Sterken zetten zich al jaren in voor het dassenwerk in Drenthe. En natuurlijk was er na afloop van de telling weer de gebruikelijke warme chocolademelk. Vooral diegenen die bij de burchten in het meer open landschap zaten, was dit meer dan welkom.

Uit het onderzoeksgebied Kop van Drenthe (25000 hectare) druppelen ook de eerste positieve resultaten binnen. Daarover eind volgende week meer.